Το λάθος δεν διορθώνεται με λάθος

Εκτύπωση
PDF

1. Είναι ιστορική ειρωνεία το γεγονός ότι ο ΣΥΡΙΖΑ που το 2011 αντιδρούσε σφόδρα στο δημοψήφισμα, χαρακτηρίζοντάς το ζαριά προς την χρεοκοπία, σήμερα να το επιλέγει με το επιχείρημα πως το κάνει για να αποφύγει η χώρα την χρεοκοπία.

Ο ΣΥΡΙΖΑ υφίσταται στρατηγική ήττα αφού με τις πολιτικές κινήσεις του οδηγεί τη χώρα είτε σε τρίτο πρόγραμμα-μνημόνιο εντός της ΕΕ είτε σε μνημόνιο απευθείας με το ΔΝΤ σε ενδεχόμενο Grexit και με τις αγορές ερμητικά κλειστές για την ελληνική οικονομία.

Με την επικράτηση του Ναι η κυβέρνηση αποχωρεί αν και ουδείς αποκλείει συνέχιση της γελοιοποίησης της πολιτικής και της διακωμώδησης των θεσμών. Τότε το Ναι οδηγεί σε νέα συμφωνία με άλλους διαχειριστές για την εφαρμογή της. Αν επικρατήσει το Όχι, είτε παραμένει ανοιχτή η πόρτα των διαπραγματεύσεων για μια νέα συμφωνία που θα είναι, όμως, σκληρότερη από κάθε προηγούμενη, είτε η πόρτα παραμένει κλειστή και η κυβέρνηση καλείται να διαχειρισθεί την απόλυτη κατάρρευση.

Με το τέλος του δευτέρου προγράμματος στις 30/6 η κυβέρνηση «πέτυχε να απαλλάξει» την χώρα από τα μνημόνια. Ας προχωρήσει, λοιπόν, αφού ουδείς πιστωτής την περιορίζει, στην άμεση εφαρμογή του προγράμματος της Θεσσαλονίκης. Καταδεικνύεται έτσι ότι η έλλειψη χρηματοδότησης δεν είναι μια λεπτομέρεια, όπως θεώρησε η κυβέρνηση στην αρχή της θητείας της όταν αρνήθηκε τα εκκρεμή 7,2 δις ευρώ διατυπώνοντας το δόγμα πως δεν θέλουμε άλλο δάνειο. Αυτό που βιώνει τώρα ο κόσμος είναι η ηπιότερη έκφραση των όσων ακολουθούν αν συνεχίσουμε με αυτή την στρατηγική. Αυτή η εξέλιξη ίσως καταστήσει αντικειμενικότερη και δικαιότερη την κρίση των «αγανακτισμένων» που ανέτρεψαν μια εκλεγμένη κυβέρνηση με μοναδικό της πρόταγμα το συμφέρον των πολιτών έναντι του πολιτικού κόστους.

2.  Ασφαλώς δεν προκάλεσε ο  ΣΥΡΙΖΑ την κρίση μέσα σε πέντε μήνες. Ούτε, όμως, η κυβέρνηση του 2009 προκάλεσε την κρίση την οποία κλήθηκε να διαχειρισθεί. Όταν το ετήσιο έλλειμμα έφθασε τα 36 δις ευρώ , εκ των οποίων τα 24 δις πρωτογενές, δηλαδή ύψους 16% περίπου του ΑΕΠ, το εθνικό συμφέρον επέβαλλε αντί της συνθηματολογίας και του λαικισμού  να εφαρμοσθεί αμέσως ένα πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής η οποία και επιτεύχθηκε με κοινωνικό κόστος  και πολιτικό τίμημα τεράστιο, ήταν, ωστόσο, σωτήρια και καταγράφηκε ως η μεγαλύτερη δημοσιονομική προσαρμογή που έγινε ποτέ.

Ο ΣΥΡΙΖΑ ευθύνεται γιατί  όξυνε την κρίση έχοντας προβεί σε σειρά μεγαλόστομων εξαγγελιών  ενώ γνώριζε την αλήθεια. Το ίδιο ακριβώς έκανε προηγουμένως και η ΝΔ μέσω του περιλάλητου Ζαππείου. Ας σημειωθεί ότι τόσο η ΝΔ όσο και ο ΣΥΡΙΖΑ βρήκαν έτοιμο πλαίσιο συζήτησης με τους εταίρους, εγγυημένη χρηματοδότηση, όργανα και διαδικασίες για την υποστήριξή τους στην διαχείριση της κρίσης, σημαντικά εργαλεία που απουσίαζαν το 2009.

3. Ως εκ του αποτελέσματος, ο ΣΥΡΙΖΑ ευθύνεται για την όξυνση της κρίσης χρέους στα όρια της απόλυτης χρεοκοπίας. Η ευθύνη των δανειστών δεν είναι αμελητέα καθώς επιμένουν στην δημοσιονομική εξυγίανση αγνοώντας παντελώς τις θεσμικές και κοινωνικές αντοχές της χώρας μας. Απέναντι στα δικά τους λάθη οφείλουμε να αποφύγουμε το μεγαλύτερο των λαθών: να πάψουμε να διαπραγματευόμαστε ως εταίροι και να γίνουμε ξένοι ή και αντίπαλοι.

4. Η θεώρηση ότι η ρήξη κάνει ισχυρότερη την Ελλάδα είναι πολιτικά και λογικά ανόητη. Εκτός ΕΕ η χώρα μας θα πρέπει να αναζητήσει οικονομική στήριξη σχεδόν αποκλειστικά από το ΔΝΤ, από το οποίο υποτίθεται πως θα έχουμε απαλλαγεί χωρίς νέο πρόγραμμα. Η συνέπεια θα είναι μια περισσότερο εξαρτημένη και εκτεθειμένη Ελλάδα. Μέσα στην ΕΕ, μπορείς να συμβάλλεις στην αλλαγή των συσχετισμών για μια πιο δημοκρατική και δίκαιη Ευρώπη. Εκτός αυτής, η φωνή σου δεν ακούγεται στα κέντρα των αποφάσεων. Η εξάρτηση της χώρας από τις αγορές γίνεται μεγαλύτερη, αφού θα είναι γνωστό ότι δεν υφίστανται πλέον οι αντιρροπιστικοί και προστατευτικοί μηχανισμοί της ΕΕ. Σφάλλουν όσοι ισχυρίζονται ότι οι εταίροι θέλουν την Ελλάδα εξαρτημένη από τα δάνειά τους. Όπως συμβαίνει με άλλες χώρες, είναι αυτονόητη η θέση των εταίρων να βγει η Ελλάδα στις αγορές. ΄Ετσι, λύνουν και το δικό τους πολιτικό πρόβλημα να απευθύνονται στα κοινοβούλιά τους καλώντας τα να αποφασίσουν για ένα νέο δάνειο προς την χώρα μας.

5. Σε ομιλία μου στις 3-9-2013 είχα πει: «Απαιτείται τώρα αναδιάρθρωση, κοινώς κούρεμα και γενναίο μάλιστα, ώστε να καταστεί η Ελλάδα δημοσιονομικά ασφαλής και επενδυτικά ελκυστική με αυτονόητη την δική μας ευθύνη να μην παράγουμε νέα ελλείμματα». Αυτό το κρίσιμο θέμα είναι ο καταλύτης για την βιώσιμη πορεία της οικονομίας μας. Είναι εφικτό να το χειριστεί η κυβέρνηση αν η Ελλάδα αποδείξει ότι δεν είναι δημοσιονομικός πίθος των Δαναίδων. ΄Εχει δίκιο ο πρωθυπουργός όταν θέτει επιτακτικά το αίτημα, οφείλει, όμως, να κερδίσει την αξιοπιστία που προαπαιτεί η ισοτιμία των ρόλων μεταξύ εταίρων. Είναι θλιβερό ο πρωθυπουργός και η κυβέρνηση που εκπροσωπούν την χώρα να αντιμετωπίζονται σαν ενοχλητικός επαίτης στα σκαλιά του ευρωπαικού οικοδομήματος. Ομοίως, αυτή η πολυκακοφωνία των υπουργών και των στελεχών που ακυρώνουν τον πρωθυπουργό και τον μετατρέπουν σε παρατηρητή της υπουργικής Βαβέλ. Είναι έσχατη πλάνη να σχεδιάζει ο πρωθυπουργός την αποχώρησή του από την εξουσία για να αποφύγει το πολιτικό κόστος εφαρμογής του νέου προγράμματος, διατηρώντας το φωτοστέφανο του ηγέτη σε θέση εθνικής εφεδρείας. ΄Εσχατη πλάνη είναι και η εμμονή στην ίδια πολιτική στρατηγική.

Απέναντι στους τρίτους οφείλουμε να στηρίξουμε την ελληνική κυβέρνηση αλλά και να απαιτούμε διαρκώς απ΄αυτήν να δυναμώνει το ευρωπαικό μέτωπο της χώρας πείθοντας πως υπερασπίζεται το ευρωπαικό κεκτημένο. Η κυβέρνηση έχει δαπανήσει ανεκτίμητο πολιτικό και διπλωματικό κεφάλαιο που αν καταστήσει την Ελλάδα απομονωμένη και καθημαγμένη, τότε την εκθέτει σε παντός είδους κινδύνους. Ο επικός λόγος για το πατριωτικό Όχι είναι πλάνη αφού πάντα η Ελλάδα έλεγε το Όχι σε εχθρούς έχοντας συμμάχους στο πλευρό της. ΄Οσοι ισχυρίζονται ότι ζήσαμε αιώνες με την δραχμή θεωρώντας την επιστροφή σε αυτήν εθνικά άρτια επιλογή ξεχνούν ότι όλες οι χώρες  είχαν τότε το εθνικό τους νόμισμα. Τώρα, όμως, έχουμε την τύχη να συμμετέχουμε σε μια ισχυρή ένωση και αυτό το πλεονέκτημα θα ήταν εθνική απώλεια να το στερηθούμε. Η ιστορία μας είναι άκρως διδακτική για το τι κέρδισε η Ελλάδα με συμμαχίες και πόσο ζημιώθηκε χωρίς αυτές.

6. Σε κάθε περίπτωση, η Ελλάδα δοκιμάζει εθνική ήττα αν ο λαός μας οδηγηθεί στον κύκλο ενός νέου διχασμού. Η μεσαιωνική αντίληψη που κατατάσσει όσους ψηφίσουν Ναι στους δοσίλογους και όσους ψηφίσουν Όχι στους δραχμιστές καταστρέφει πέρα από τον κοινωνικό και οικονομικό και τον εθνικό ιστό της χώρας. Η Αριστερά έχει πληρώσει τις διακρίσεις των πολιτών σε άλλες εποχές. Ας είναι προμηθεική γιατί η διχαστική ρητορική που χρησιμοποιεί θα πλήξει τελικώς την ίδια. Τεκμήριο της δημοκρατίας είναι η ανεμπόδιστη έκφραση των διαφορετικών απόψεων. Διαφορετικές απόψεις υπάρχουν ανάμεσα στο Όχι του ΣΥΡΙΖΑ και το Όχι της Χρυσής Αυγής αλλά και ανάμεσα στο Ναι εκείνων που το χρησιμοποιούν σαν όχημα και πρόσχημα για την εξουσία και εκείνων που προτάσσουν το μείζον που είναι η θέση της Ελλάδας στην Ευρώπη.

Αποτελεί ιστορική ευθύνη για τις ηγετικές ομάδες στην πολιτική, την διανόηση, την εργασία, την επιχειρηματικότητα και την ενημέρωση να συμβάλλουν στην εθνική συνεννόηση. Μόνο έτσι μπορεί η χώρα να αναμετρηθεί όχι μόνο με τα συμπτώματα της κρίσης αλλά, κυρίως, με τις ρίζες της. Η κυβέρνηση ακολούθησε λανθασμένη τακτική αυτό το πεντάμηνο. Αυτό το λάθος δεν διορθώνεται με ένα νέο λάθος όπως είναι ένα δημοψήφισμα με αυτό το περιεχόμενο.

 

Θεσμοί