«Αν δεν επιδιωχθεί σύνθεση και συγκερασμός, τότε όχι μόνο δεν θα πετύχουμε την αναζωογόνηση και ανάπτυξη της παράταξης, αλλά μάλλον θα οδηγηθούμε σε διάσταση, κατακερματισμό και συρρίκνωση», επισημαίνει στο Αθηναϊκό/Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων ο Δημήτρης Ρέππας, πρώην υπουργός και ηγετικό στέλεχος του Κινήματος Δημοκρατών και Σοσιαλιστών, σχετικά την ευόδωση του εγχειρήματος για νέο φορέα της Κεντροαριστεράς. Ο στενός συνεργάτης του Γιώργου Παπανδρέου σημειώνει ότι όλοι οι υποψήφιοι, τα κόμματα και οι κινήσεις του ευρύτερου προοδευτικού χώρου οφείλουν να συνεισφέρουν ώστε να μην μοιάζει με αδειανό πουκάμισο ο νέος φορέας.

Σχετικά με τη διάλυση των κομμάτων μετά την εκλογή νέου αρχηγού ο κ. Ρέππας συνιστά σύνεση και όχι μηδενιστική και συγκυριακή προσέγγιση. «Η ακαριαία διάλυση των κομμάτων μπορεί να στερήσει υπαρκτές, συντεταγμένες δυνάμεις χωρίς, μάλιστα, σίγουρη διαδοχή», αναφέρει με νόημα.

Σημειώνει ότι η Επιτροπή Αλιβιζάτου, στην οποία είναι μέλος, δεν πρόκειται να διακινδυνεύσει τη δυσφήμιση και αμφισβήτηση της διαδικασίας και της εγκυρότητάς της. «Καθαρή λύση είναι μία και σαφής: α) Όσο γίνεται περισσότερες κάλπες με ηλεκτρονική διασύνδεση μεταξύ τους ώστε να αποφευχθούν διπλοψηφίες και β) Αξιοποίηση της τεχνολογίας για εξ αποστάσεως ψήφο με αυτοπρόσωπη προεγγραφή κάθε ενδιαφερόμενου σε σχετικό μητρώο που θα αποτελέσει και ένα είδος εκλογικού καταλόγου για τις ανάγκες της ψηφοφορίας», σχολιάζει.

Ο Δημήτρης Ρέππας σπεύδει να προσδιορίσει τις σχέσεις του νέου ενιαίου φορέα της Κεντροαριστεράς με τη ΝΔ και τον ΣΥΡΙΖΑ, τονίζοντας ότι οφείλει να τηρήσει αυτόνομη πορεία απέναντι τόσο στη ΝΔ όσο και στο ΣΥΡΙΖΑ. Μάλιστα υπογραμμίζει ότι «αν ο λαός τους δώσει την πρώτη και δεύτερη θέση, έχουν και την ευθύνη να δώσουν λύση κυβερνησιμότητας στη χώρα».

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της συνέντευξης του Δημήτρη Ρέππα στον Μιχάλη Μιχαήλ για το Αθηναϊκό/Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων.



Μετά από πολύχρονες κι άκαρπες προσπάθειες και παλινωδίες, κύριε Ρέππα, η υπόθεση της ανασύστασης του ευρύτερου προοδευτικού χώρου φαίνεται να προχωράει, με προβλήματα είναι γεγονός, καθώς αποφασίστηκε η εκλογή ηγεσίας από την ευρύτερη κοινωνία. Το συμμερίζεσθε; Θα ευοδωθεί αυτή τη φορά;

Η αναγέννηση της Δημοκρατικής Παράταξης αφορά τη χώρα. Αυτή η παράταξη διαμόρφωσε όποιο θετικό κεκτημένο στη χώρα στο μέγιστο βαθμό. Από το κοινωνικό κράτος μέχρι τις μεγάλες υποδομές και έργα και από το θεσμικό εκσυγχρονισμό μέχρι την ενίσχυση της διεθνούς θέσης της χώρας, το ΠΑΣΟΚ έχει συνεισφέρει όσο καμιά άλλη δύναμη της Μεταπολίτευσης. Ασφαλώς, δεν έλειψαν αστοχίες και προβλήματα- δεν γνωρίζω, όμως, άλλο κόμμα με τόσο θετικό πρόσημο στη διαδρομή του. Αυτό που ζει σήμερα ο ελληνικός λαός από την κυβέρνηση και την αξιωματική αντιπολίτευση επιβεβαιώνει την αναγκαιότητα για τη χώρα να επιστρέψει η παράταξή μας στον πρωταγωνιστικό ρόλο της. Αυτό, κυρίως, με κάνει να αισιοδοξώ. Η αναφορά δηλαδή στη χώρα και τα προβλήματά της. Σ΄αυτό πρέπει να επικεντρωθεί η προσπάθειά μας, γιατί είναι ο κυρίαρχος λόγος για να υπάρχει η παράταξη. Δεν είναι οι φιλοδοξίες και τα άγχη των στελεχών της, ούτε ο στενός πυρήνας των υποστηρικτών της. Όσο περισσότερο το εγχείρημα της ανασύστασης συνδέεται και ταυτίζεται με διακυβεύματα εθνικά και κοινωνικά, τόσο αυξάνονται οι εγγυήσεις για την ευόδωση του.

Όλοι οι υποψήφιοι και τα κόμματα που έχουν εμπλακεί σ΄ αυτή τη προσπάθεια μιλούν για τον σχηματισμό ενός νέου πολιτικού φορέα, δίνοντας διαφορετικό περιεχόμενο. Πώς βλέπετε να εξελίσσεται το εγχείρημα; Ποια θα είναι η στάση του Κινήματος Δημοκρατών και Σοσιαλιστών;

Η δημοκρατική παράταξη έχει σταθερές διαχρονικά αρχές και αξίες τις οποίες υπηρέτησε στην ιστορική διαδρομή της. Ο ενιαίος κομματικός φορέας έχει το ιδεολογικό, πολιτικό και ηθικό φορτίο που ανταποκρίνεται σε αυτή την παράδοση. Οφείλει πάντα να προτάσσει το εθνικό έναντι του κομματικού, το κοινωνικό έναντι του συντεχνιακού, το θεσμικό έναντι του πελατειακού, το συλλογικό έναντι του ατομικού. Το περιεχόμενο αυτής της προσπάθειας συνδέει τα θετικά του παρελθόντος με την πρόταση για το σύγχρονο μεταρρυθμιστικό ισοδύναμό τους, δηλαδή τις προτεραιότητες της χώρας για το ευοίωνο μέλλον της. Κάθε υποψήφιος έχει τη διακριτή του παρουσία, ασφαλώς δεν είναι ο ένας φωτοτυπία του άλλου. Η συνεργασία και η σύνθεση οδηγεί στην ανάδειξη μιας τελικής θέσης που ανταποκρίνεται με πληρότητα στη φυσιογνωμία μας. Το Κίνημα Δημοκρατών Σοσιαλιστών συμμετέχει ενεργά, προτάσσοντας την πολιτική έναντι της διαδικασιολογίας. Πιστεύουμε πως είναι απαραίτητη η σαφής τοποθέτηση κάθε υποψήφιου σε σειρά θεμάτων, όπως η σχέση της πολιτικής με την οικονομία και το πρωτείο του κοινοβουλευτισμού, η θέση της Ελλάδας στην Ευρώπη και τον κόσμο, τα πλεονεκτήματα αλλά και οι υστερήσεις της χώρας, ο χαρακτήρας της κρίσης και τα πραγματικά αίτιά της, η στάση των κομμάτων και η αδυναμία συνεννόησης όταν αυτό ήταν επιβεβλημένο, η στρατηγική πρόταση για το στίγμα της παράταξης, το πρόγραμμά της και τις συμμαχίες της. Αυτά και άλλα θα έπρεπε να αποτελέσουν την ατζέντα -και όχι μόνο για τους υποψηφίους- στην ειλικρινή σχέση μας με τους πολίτες. Οφείλουμε να συμβάλλουμε ώστε τα συνθήματα και οι προσωποκεντρικοί αφορισμοί να υποταχθούν στην ευθύνη και την αλήθεια, στοιχεία χωρίς τα οποία ο νέος φορέας θα μοιάζει με αδειανό πουκάμισο.

Ποια είναι η απάντησή σας στην άποψη ότι εάν μετά το ιδρυτικό συνέδριο το σχήμα δεν πάρει τη μορφή ενός ενιαίου κόμματος με εσωτερικές τάσεις γιατί να το στηρίξει η βάση της παράταξης αφού τα υπάρχοντα κόμματα και κινήσεις θα συνεχίσουν να λειτουργούν υπονομεύοντας την αυτοτέλειά του;

Το νέο σχήμα δεν προκύπτει εκ του μηδενός. Η ιστορική καταγραφή είναι ανεξίτηλη. Οι αλλαγές που χρειάζεται να γίνουν απαιτούν σύνεση και όχι μηδενιστική και συγκυριακή και μόνο προσέγγιση, γιατί δεν θα έχουν προοπτική. Αν προχωράς αστόχαστα υπάρχει ο κίνδυνος να αλλάξεις αυτό που πρέπει να κρατήσεις, αλλά και να κρατήσεις αυτό που πρέπει να αλλάξεις. Τα όργανα και οι λειτουργίες του νέου φορέα θα αποφασιστούν στο ιδρυτικό συνέδριό του. Η λειτουργία των υφιστάμενων κομμάτων εναπόκειται στη βούληση των μελών τους. Ουδείς μπορεί να επιβάλλει τη διάλυση ενός κόμματος αν δεν το αποφασίσει το ίδιο με τις εσωτερικές διαδικασίες του. Θα έλεγα μάλιστα πως η ακαριαία διάλυση των κομμάτων μπορεί να στερήσει υπαρκτές, συντεταγμένες δυνάμεις χωρίς, μάλιστα, σίγουρη διαδοχή. Αντιθέτως, τουλάχιστον σε αυτή τη φάση, η πολυσυλλεκτικότητα που χαρακτήριζε το άλλοτε ΠΑΣΟΚ διασφαλίζεται από περισσότερα σχήματα με διακριτή ταυτότητα, όπως, άλλωστε προκύπτει από τις τοποθετήσεις των ίδιων των ηγετών τους. Π.χ. άλλος κινείται πιο κοντά προς το Κέντρο, άλλος πιο αριστερά, άλλος είναι πιο εθνοκεντρικός, άλλος προτάσσει το ευρωπαϊκό όραμα. Αν επιχειρηθεί να επιβληθεί μία επιλογή και δεν επιδιωχθεί σύνθεση και συγκερασμός, τότε όχι μόνο δεν θα πετύχουμε την αναζωογόνηση και ανάπτυξη της παράταξης, αλλά μάλλον θα οδηγηθούμε σε διάσταση, κατακερματισμό και συρρίκνωση.

Οι διαφωνίες δεν λείπουν για τη διαδικασία με επίκεντρο τη δυνατότητα εξ αποστάσεως ηλεκτρονικής ψηφοφορίας. Ως μέλος της Επιτροπής υπό τον κ. Αλιβιζάτο πού βρίσκεται το θέμα; Ποια είναι η γνώμη σας;

Δύο είναι οι αντικειμενικές ενδείξεις που θα βεβαιώσουν την επιτυχή εκκίνηση αυτής της πορείας. Η μεγάλη συμμετοχή των πολιτών στην ψηφοφορία και η διασφάλιση του αδιάβλητου της διαδικασίας και της μυστικότητας της ψήφου. Θέλουμε όσο γίνεται περισσότερα τμήματα με κάλπες όσο γίνεται πιο κοντά στον κάθε πολίτη -υπό τον απολύτως απαράβατο όρο των εγγυήσεων που θα αποτρέπουν κάθε απόπειρα νοθείας- και θέλουμε την εξ αποστάσεως ψηφοφορία ώστε να δοθεί η δυνατότητα συμμετοχής σε όσο γίνεται περισσότερους υπό την αυτονόητη και πάλι προϋπόθεση της διασφάλισης των διαδικασιών. Εδώ, βεβαίως, τα τεχνικά προβλήματα και η συνακόλουθη δαπάνη είναι παράγοντες προσδιοριστικοί. Μάλιστα, στην συνεδρίαση της Ανεξάρτητης Επιτροπής Διαδικασιών και Δεοντολογίας είχα προβλέψει πως μετά τις αρνητικές απαντήσεις από τις δύο εταιρείες, η αναμενόμενη απάντηση από τη τρίτη εταιρεία δεν θα ήταν διαφορετική και επιβεβαιώθηκα. Ας μην μας διαφεύγει πως ουδέποτε μέχρι τώρα σε παρόμοια διαδικασία εφαρμόστηκε αυτή η μέθοδος για προφανείς λόγους. Εμείς, όμως, καινοτομούμε, ξέρουμε να ανοίγουμε δρόμους. Θυμίζω πως το 2004, όταν καθιερώθηκε η εκλογή αρχηγού από τη βάση και έτσι αναδείχθηκε ο Γιώργος Παπανδρέου, οι αντίπαλοι μας ειρωνεύθηκαν και σχεδόν χλεύασαν αυτήν την επιλογή. Μετά, βεβαίως, την υιοθέτησαν. Έτσι γίνεται σε πολλά θέματα με πρωτοπόρο πάντα αυτή την παράταξη. Επιδιώκοντας, όμως, την διευκόλυνση των πολιτών για να συμμετάσχουν, δεν πρόκειται να διακινδυνεύσουμε να εξελιχθεί αυτή η διαδικασία έτσι ώστε να δώσει λαβή για δυσφήμιση και αμφισβήτηση της εγκυρότητάς της. Ούτε, βεβαίως, στημένοι μηχανισμοί που καθοδηγούνται από άλλους χώρους επιτρέπεται να επηρεάσουν την έκβαση της ψηφοφορίας. Απευθυνόμαστε σε πολίτες, όχι σε ψηφοφόρους της μιας στιγμής, γι΄αυτό δεν πρέπει να υποθάλπουμε την αποστασιοποίηση αλλά, αντιθέτως, να ενθαρρύνουμε τη συμμετοχή στην πολιτική και μάλιστα σε τέτοιες κορυφαίες διαδικασίες και σε μια περίοδο κρίσης της πολιτικής. Καθαρή λύση, λοιπόν, είναι μία και σαφής: α) Όσο γίνεται περισσότερες κάλπες με ηλεκτρονική διασύνδεση μεταξύ τους ώστε να αποφευχθούν διπλοψηφίες και β) Αξιοποίηση της τεχνολογίας για εξ αποστάσεως ψήφο με αυτοπρόσωπη προεγγραφή κάθε ενδιαφερόμενου σε σχετικό μητρώο που θα αποτελέσει και ένα είδος εκλογικού καταλόγου για τις ανάγκες της ψηφοφορίας. Κάποιος που επιθυμεί με την ψήφο του να συμβάλλει στη μέγιστη δημοκρατική νομιμοποίηση του νέου αρχηγού οφείλει να εκπληρώνει ο ίδιος την ελάχιστη δημοκρατική νομιμοποίηση ως πολίτης με καθοριστική ψήφο για ένα μείζον θέμα. Είμαι υπέρμαχος της χρήσης της τεχνολογίας χωρίς να γίνομαι έρμαιό της, γιατί διαφορετικά θα έχουμε κόμματα χωρίς πολίτες, διαδηλώσεις χωρίς διαδηλωτές και ψηφοφορίες χωρίς πρόσωπα.

Ο νέος κομματικός σχηματισμός τι θα εκφράσει ιδεολογικά και πολιτικά; Σε ποιους θα απευθύνεται;

Είναι σαφές το ιδεολογικό πλαίσιο. Εκφράζουμε τις δυνάμεις που εμπνέονται από τις αρχές του ανθρωπισμού, του Διαφωτισμού, της κοινωνικής δικαιοσύνης και της δημιουργικής δράσης. Τις δυνάμεις του δημοκρατικού σοσιαλισμού, του πολιτικού φιλελευθερισμού και της πολιτικής οικολογίας, τις πολιτικές δυνάμεις της Κεντροαριστεράς. Ο όρος Κέντρο στην Ελλάδα είναι φορτισμένος με έντονη προοδευτική, αντιδεξιά χροιά. Η μακρόχρονη κατάσταση παρανομίας της Αριστεράς στην Ελλάδα κατέστησε το πολιτικό Κέντρο ως τον προοδευτικό πόλο της χώρας απέναντι στις συντηρητικές δυνάμεις. Ειδικώς για την Ελλάδα, ο όρος Κεντροαριστερά έχει νόημα αντιθέτως με τον όρο Κεντροδεξιά που είναι ψηφοθηρικό εφεύρημα. Η «Κεντρολογία» που αναπτύσσεται από διάφορες πλευρές μπορεί βάσιμα να εκτιμήσει κανείς ότι είναι μία πολιτική κατασκευή σαν δικαιολογητική βάση για ενδεχόμενη συνεργασία με τον -κατά τον ίδιο- Κεντρώο αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Δικός μας πολιτικός και εκλογικός στόχος είναι η αντιστοίχιση των ποσοστών της κομματικής έκφρασης με τα ποσοστά που επιτυγχάνουν οι παρατάξεις του πολιτικού μας χώρου οι οποίες πρωταγωνιστούν στην αυτοδιοίκηση, τον συνδικαλισμό και τους κοινωνικούς φορείς. Η διαδικασία εκλογής πιστεύω πως θα συμβάλλει προς αυτήν την κατεύθυνση αφού θα φέρει στο προσκήνιο νέες δυνάμεις.

Πώς φαντάζεσθε τις σχέσεις του χώρου με τη ΝΔ, η φαίνεται να είναι το πρώτο κόμμα στην επόμενη Βουλή, και τον ΣΥΡΙΖΑ;

Σε κάθε δημοκρατία το πολιτικό σύστημα χαρακτηρίζεται από δύο βασικούς πόλους. Η Νέα Δημοκρατία ηγείται του συντηρητικού πόλου. Η ιστορική διαδρομή της και οι επιλογές της την έχουν αναδείξει στον θεσμικό πολιτικό αντίπαλό μας. Ασφαλώς, η συνεννόηση και η σύγκλιση στον κοινό εθνικό τόπο όταν αυτό είναι απαραίτητο δεν μπορεί να απορρίπτεται και το έχουμε αποδείξει. Στην πράξη δείχνει καθένας πόσο εννοεί αυτό που πιστεύει. Και η ΝΔ σε μια κρίσιμη στιγμή δεν στάθηκε στο ύψος της ευθύνης της όπως έκαναν αντίστοιχα κόμματα σε άλλες χώρες. Βέβαια, σε κείνες τις χώρες οι πολίτες κέρδισαν την έξοδο από την κρίση, ενώ στην Ελλάδα απλώς η ΝΔ κέρδισε τις εκλογές αλλά η χώρα βίωσε την ανακύκλωση της κρίσης και την παράτασή της. Όσο γίνεται πιο συνεκτικά, θα έλεγα πως σήμερα η ΝΔ υπηρετεί το μοντέλο της «κοινωνίας της αγοράς». Εμείς, αντίθετα, προτάσσουμε την «αγορά της κοινωνίας». Προβλέπω πως, αν γίνει κυβέρνηση η ΝΔ, θα είναι ακραία νεοφιλελεύθερη και καθόλου θεσμική. Η περίοδος διακυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ τη διευκολύνει να κινηθεί χωρίς τις δεσμεύσεις που την συγκρατούσαν σε προηγούμενες περιόδους, αφού οι τότε προηγηθείσες κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ με τις μεταρρυθμίσεις που είχαν θεσπίσει της περιόριζαν την πορεία προς την ακραία πελατειακή λειτουργία. Θυμηθείτε το.

Πώς κρίνετε το επίμονο φλερτ του κυβερνώντος κόμματος με το ΠΑΣΟΚ και τη ΔΗΣΥ; Μπορείτε να συνεργαστείτε με τον ΣΥΡΙΖΑ;

Η κυβέρνηση απέτυχε με όποιο κριτήριο και αν την αξιολογήσεις. Θα χρησιμοποιούσα τέσσερα κριτήρια: 1. Συνέπεια προεκλογικών εξαγγελιών και μετεκλογικής πρακτικής: Η διάσταση είναι χαώδης. 2. Αποτελεσματικότητα στην εφαρμογή της πολιτικής ενός αναγκαστικού μονοδρόμου, όπως περίπου διατείνεται ο ΣΥΡΙΖΑ: Η αναποτελεσματικότητα είναι κραυγαλέα. 3. Καινοτομία και νέες πολιτικές ρυθμίσεις: Κάποιος πρέπει να προσπαθήσει πολύ για να εντοπίσει μια δέσμη μεταρρυθμίσεων. Ακόμη και η θέσπιση της απλής αναλογικής έγινε με τρόπο ατελή, ούτε καν οι μεγάλες εκλογικές περιφέρειες δεν άλλαξαν. 4. Το κλίμα και η ψυχολογία των πολιτών λόγω της κυβερνητικής πρακτικής βρίσκεται σε ιστορικό χαμηλό. Η απογοήτευση και η παθητικοποίηση των πολιτών αποστρατεύει δυνάμεις από τη συμμετοχή στα κοινά.

Η ΔΗΣΥ οφείλει να τηρήσει αυτόνομη πορεία απέναντι τόσο στη ΝΔ όσο και στον ΣΥΡΙΖΑ. Οι «επιθέσεις φιλίας» είναι μέρος πολιτικού σχεδιασμού και όχι πράξεις πολιτικής επίγνωσης. Πρόσφατα, μάλιστα, υμνολογήθηκε ο Ανδρέας Παπανδρέου. Η Ιστορία διδάσκει ότι οι αντίπαλοι της παράταξης επιτίθενται στους ηγέτες της όσο είναι εν ζωή και μετά θάνατον επιχειρούν να προσεταιρισθούν τη μνήμη τους. Ο πρωθυπουργός ζητά να εγκρίνουμε την οβιδιακή μεταμόρφωσή του, αλλά αν παρουσιαζόταν έτσι ευθύς εξαρχής στον ελληνικό λαό δεν θα είχε γίνει ποτέ πρωθυπουργός. Ο ΣΥΡΙΖΑ που συνεργάζεται άρρηκτα με τους ΑΝΕΛ σε τι και πόσο διαφέρει από τη ΝΔ ώστε να είναι αδύνατη η μεταξύ τους συνεργασία; Αν οι συνθήκες το επιβάλλουν, ας μην οχυρωθούν πάλι και οι δυο τους στο κομματικό κάστρο. Αν ο λαός τους δώσει την πρώτη και δεύτερη θέση, έχουν και την ευθύνη να δώσουν λύση κυβερνησιμότητας στη χώρα.

Ποιος σας έπεισε στη ΔΕΘ ότι έχει σχέδιο εξόδου της Ελλάδας από κρίση; Ο κ. Τσίπρας ή ο κ. Μητσοτάκης;

Με έπεισαν για το ακριβώς αντίθετο. Δεν διδάχθηκαν τίποτα από την κρίση που, μεταξύ των άλλων, απέδειξε πόσο αναγκαία είναι η εποικοδομητική στάση από όλους. Αντιθέτως και οι δύο αγωνίζονται για το ίδιο κομματικό διακύβευμα: οι μεν αν θα μείνουν στην κυβέρνηση οι δε αν θα γίνουν αυτοί κυβερνητική εξουσία. Το ζητούμενο είναι αν θα αλλάξει η χώρα. Οι ασαφείς και γενικόλογες αναφορές δεν αρκούν για να προσδώσουν μια ξεκάθαρη γραμμή πλεύσης στη χώρα. Και οι δυο τους στο μόλις πρόσφατο παρελθόν διαχειρίσθηκαν τα προβλήματα της χώρας και των πολιτών, όχι με ενδιαφέρον να συμβάλλουν στη λύση τους αλλά με ψηφοθηρική βουλιμία. Η εμφάνιση και των δύο είναι η αποθέωση της υπεράσπισης ενός κομματικού σχεδιασμού για τη διαχείριση του μνημονίου και όχι για την οριστική εξάλειψη τής κρίσης και την έξοδο της χώρας από αυτή. Για μας το θέμα δεν είναι να τελειώσουμε απλώς με το μνημόνιο αλλά να εξαλείψουμε τα αίτια που γέννησαν την κρίση για να μην χρειασθεί ποτέ στο μέλλον να ξαναμπούμε σε μνημόνια.

Ποιές επιγραμματικά είναι κατά τη γνώμη σας οι προτεραιότητες για την ανασυγκρότηση της χώρας;

Η αναγέννηση της χώρας είναι υπόθεση όλων. Απαιτείται να κερδίσουμε ένα διπλό στοίχημα: Αφενός, της αταλάντευτης πολιτικής κατεύθυνσης της χώρας, αφετέρου της συνεννόησης όλων των δημιουργικών δυνάμεων εντός κι εκτός πολιτικής. Η κατεύθυνση της χώρας οφείλει να οδηγεί στο στόχο μιας Ελλάδας στον αντίποδα του κρατισμού και της πελατοκρατείας με μια παραγωγική, ανταγωνιστική οικονομία. Έχω μιλήσει για την Ελλάδα της ανάπτυξης, της απασχόλησης, της κοινωνικής συνοχής και της δημοκρατίας, όπου το ένα οδηγεί στο άλλο: γιατί χωρίς ανάπτυξη δεν έχεις απασχόληση, χωρίς απασχόληση και εισόδημα δεν έχεις κοινωνική συνοχή, χωρίς κοινωνική δικαιοσύνη και συνοχή δεν έχεις δημοκρατία. Αυτό το όραμα οφείλουν να υπηρετήσουν όχι μόνο οι πολιτικές δυνάμεις, αλλά πέραν των κομμάτων, θεσμικοί λειτουργοί σε κρίσιμους τομείς όπως η Δικαιοσύνη, και ακόμη η διανόηση, η επιχειρηματικότητα, ο συνδικαλισμός και τα μέσα ενημέρωσης. Είναι μάταιη η προσπάθεια των κομμάτων, πόσο μάλλον ενός κόμματος, όταν οι άλλοι ισχυροί παράγοντες της δημόσιας ζωής δεν συνεργούν στην ίδια κατεύθυνση. Μιλώ για ένα σύμφωνο ευθύνης όπου καθένας θέτει μόνος του τα ηθικά όρια της δύναμής του. Ο ίδιος ο ελληνικός λαός ας μην αναμένει Μεσσίες και θαύματα, γιατί ο λόγος που τον κολακεύει συνήθως προέρχεται από δημαγωγούς πολιτικούς και λαϊκιστές δημοσιολόγους.


Η ομιλία του Δημήτρη Ρέππα στο Συνέδριο της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, την Κυριακή 2 Ιουλίου 2017, έγινε χωρίς κείμενο. Δείτε το σχετικό video:


1. Στο «γλωσσάρι» της πολιτικής ανήκουν λέξεις που διεκδικούν την επίσημη είσοδό τους στο λεξικό της νεοελληνικής γλώσσας. Κυβερνησιμότητα: η δυνατότητα να κυβερνάται μια χώρα σταθερά και αποτελεσματικά. Κυβερνητισμός: η προσήλωση στην κατοχή της εξουσίας εν ονόματι του αξιώματος και όχι απαραιτήτως των διακηρυγμένων αξιών.

Η κυβερνησιμότητα είναι πολιτικό αγαθό εφόσον είναι συναρτημένη με ηθικούς και ιδεολογικούς κανόνες, έχει χρώμα και κατεύθυνση. Ξεκινά από την κυρίαρχη αντίθεση και απαντά στο διακύβευμα που αυτή συνεπάγεται. Αλλιώς καταντά ένα πουκάμισο αδειανό, αφού ως γνωστόν, αν δεν σε ενδιαφέρει πού θα πας όλοι οι δρόμοι οδηγούν εκεί. Η κυβερνησιμότητα έχει με τον κυβερνητισμό την ίδια σχέση που έχει η λαϊκότητα με τον λαϊκισμό, που προσποιείται το λαϊκό ενώ δεν είναι.

2. Η διεκτραγώδηση του κινδύνου πολιτικής αστάθειας και η θεαματική επίκληση των εθνικών αναγκών υποκρύπτουν συχνά δράση εξωθεσμικών «μαγειρείων» σε συνδυασμό με την ακόρεστη «δίψα και πείνα» των ανθρώπων για εξουσία. Ο εκλογικός ορίζοντας δεν είναι, κατά τη γνώμη μου, πιο κοντινός από το τελευταίο τρίμηνο του 2018. Ισως μάλιστα να 'ναι και πιο μακρινός κατά ένα εξάμηνο - Ιούνιος 2019.

Η συζήτηση όμως για τη διαμόρφωση κλίματος σχηματισμού κυβέρνησης με κορμό τη Ν.Δ. έχει αρχίσει. Τα δημοσκοπικά ευρήματα και η θέσπιση της απλής αναλογικής αποτελούν το υπόστρωμα για εκτιμήσεις με τις συνακόλουθες παραινέσεις. Ο πολιτικός χώρος που άλλοτε κάλυπτε το ΠΑΣΟΚ εμπλέκεται από πολλούς ως ο προνομιακός εταίρος σε μια τέτοια συμμαχία. Η έξαρση της «κεντρολογίας» κατατείνει σ’ αυτό, προσφέροντας τη δικαιολογητική βάση της δήθεν συγγένειας των δυνάμεων, αν και το Κέντρο είναι ο ιστορικός αντίπαλος της Δεξιάς στην Ελλάδα, λόγω παρανομίας της Αριστεράς.

Ειδικώς η ΔΗΣΥ, αν παγιδευτεί σ' αυτό το ερώτημα, θα 'ναι σαν να αποδέχεται ότι ο ρόλος της είναι συμπληρωματικός και μάλιστα στον αντίποδα του στόχου για πρωταγωνιστική παρουσία των Σοσιαλιστών και της Κεντροαριστεράς στον προοδευτικό πόλο της πολιτικής ζωής. Τις απαντήσεις στο αίτημα κυβερνησιμότητας καλούνται να δώσουν τα κόμματα κατά τη σειρά της δύναμής τους. Οταν ο πρώτος σιωπά, όταν ο δεύτερος σιωπά, είναι άηθες να εγκαλείται ο επόμενος.

Στην τρέχουσα περίοδο, θα 'λεγα μάλιστα ότι κυβέρνηση και αξιωματική αντιπολίτευση έχουν περισσότερα κοινά σημεία στην πολιτική αντίληψη και πρακτική τους. Η συγκυβέρνηση με τους ΑΝ.ΕΛΛ. καθώς και η σύμπνοια με την καραμανλική Δεξιά σε ζωτικές σφαίρες της δημόσιας ζωής φανερώνουν πως η σύγκλιση των δύο κομμάτων εμποδίζεται μόνο από το ποιος θα έχει τα κυβερνητικά πρωτεία.

Η πρόσκληση στα κόμματα να επιδείξουν εθνική ευθύνη αφορά εξίσου όλους. Αλλωστε η εθνική συνεννόηση αγκαλιάζει δυνάμεις πέραν της Βουλής, με στρατηγικό ρόλο και επιρροή στην κοινωνία. Μπορεί να πάρει διάφορες μορφές που προωθούν το εθνικό εγχείρημα, αλλά μαζί επιβεβαιώνουν την αυτονομία της πολιτικής και των κομμάτων. Δεν είναι το κοινό σχήμα για όλους και για όλα που χρειάζεται, αλλά η κοινή πολιτική για τα εθνικώς ανελαστικά.

Στον κοινοβουλευτισμό υπάρχει κυβέρνηση, αλλά υπάρχει και αντιπολίτευση. Γιατί όσο η εθνική πρόκληση οδηγεί σε ταυτίσεις, άλλο τόσο η δημοκρατική λειτουργία πιστοποιείται από το διαφορετικό. Αυτό είναι που προσφέρει στον πολίτη εναλλακτικές για να έχει η κυβερνησιμότητα βάθος με άξονα την πολιτική και όχι τα πρόσωπα, που όταν την αποχρωματίζουν τη μετατρέπουν σε πεδίο κυβερνητισμού.

 

* Άρθρο Δημήτρη Ρέππα στην «Εφημερίδα των Συντακτών» (26 Ιουνίου 2017)

Το «Αλλάζουμε ή βουλιάζουμε» παραμένει επίκαιρο. Η αποτυχία των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ και το έλλειμμα  της ΝΔ το επιβεβαιώνουν. Αγωνίζονται και οι δύο για την αλλαγή ή όχι της κυβέρνησης ενώ το αίτημα είναι η αλλαγή της χώρας. Με τη χώρα δεν πείθουν ότι θα ασχοληθούν όποιοι την υπήγαγαν στον κομματικό σχεδιασμό τους και διαχειρίσθηκαν τα προβλήματά της όχι με ενδιαφέρον να συμβάλλουν στη λύση τους αλλά με ψηφοθηρική βουλιμία για να κερδίσουν την εξουσία.

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΞΗ  για να πείσει ότι είναι  δύναμη Αλλαγής στη χώρα, οφείλει να κάνει τρία στρατηγικά βήματα.

α) Να αποσαφηνίσει το ιδεολογικό στίγμα  και τη φυσική θέση της στο κομματικό διάγραμμα, δηλαδή να πείσει ότι είναι δύναμη που διεκδικεί πρωταγωνιστικό ρόλο και όχι συμπληρωματικό στον προοδευτικό πόλο της πολιτικής απέναντι στο συντηρητικό και τη ΝΔ.

β) Να  συγκεκριμενοποιήσει το όραμα  για την Ελλάδα, δηλαδή να προτείνει τα μεταρρυθμιστικά ισοδύναμα αυτής της περιόδου σε συνέχεια  των διαρθρωτικών αλλαγών στις οποίες πρωτοστάτησε  διαμορφώνοντας το νεοελληνικό κεκτημένο.

γ) Να λειτουργήσει ως κίνημα βάσης, ανοικτό και συμμετοχικό αφυπνίζοντας το ιδρυτικό DNA του ΠΑΣΟΚ, δηλαδή  να ανανεώσει τους δεσμούς της με τα δυναμικά στρώματα της κοινωνίας και ιδίως τη νέα γενιά.

Διαφορετικά, η ΔΗ.ΣΥ. θα αρκείται στο ρόλο του «χρήσιμου δεύτερου» που ετεροπροσδιορίζεται συνεχώς από τις ανάγκες του εκάστοτε πρώτου για να καταλήξει χωρίς ταυτότητα και τελικώς να είναι  όλο και λιγότερο επιλέξιμη  από τους δημοκράτες-σοσιαλιστές ως έπαλξη των ιδεών τους.

Το Συνέδριο αφορά  πρωτίστως τη χώρα. Το να δηλώνουμε ότι είμαστε στην υπηρεσία της χώρας δεν την  βοηθά, αν δεν έχουμε προσδώσει περιεχόμενο στο φορτίο που κουβαλάμε και κατεύθυνση στην  πορεία που ακολουθούμε .Αλλιώς  η ανατολή της ΔΗ.ΣΥ. θα απέχει λίγο από τη δύση  της.

* Άρθρο Δημήτρη Ρέππα στην εφημερίδα Real News (Κυριακή 25 Ιουνίου 2017)

 

Η καταφανής υποχώρηση έως εξάλειψη του διπόλου «Μνημόνιο-αντιμνημόνιο» φανερώνει πως δεν επρόκειτο για πραγματικό δίλημμα αλλά για επικοινωνιακό κατασκεύασμα. Η αντιμετώπιση του φάσματος της χρεοκοπίας με το πρώτο μνημόνιο και η επανεκκίνηση της χώρας με τις αναγκαίες αλλαγές ήταν μονόδρομος. Αν η κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου-ΠΑΣΟΚ είχε αφεθεί να ολοκληρώσει το έργο της ως τα τέλη 2013, δεν θα ήταν αναγκαία η προσφυγή στα επόμενα μνημόνια αλλά τότε δεν θα δημιουργούνταν προϋποθέσεις για να γίνει κυβέρνηση η ΝΔ και μετέπειτα ο ΣΥΡΙΖΑ. Εν ολίγοις, αντίθετα με το πρώτο, τα επόμενα μνημόνια δεν ήταν μονόδρομος αλλά η επιδιωκόμενη δίοδος για τη ΝΔ και το ΣΥΡΙΖΑ προς την εξουσία την οποία διαχειρίσθηκαν όχι με εθνική στρατηγική αλλά με κομματική τυφλότητα.

Η αποτυχία της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ που βαδίζει από ήττα σε ήττα διατηρώντας αμείωτο τον ενθουσιασμό της και η στείρα φιλοδοξία παλινόρθωσης της ΝΔ που επιδιώκει όχι να αλλάξει η κατάσταση, αλλά απλώς η κυβέρνηση, διαμορφώνουν ένα επικίνδυνο εθνικό κενό. Απέναντι σε αυτό, η Κεντροαριστερά οφείλει το καινό. Αυτό που μεταθέτει το στόχο από την τυπική έξοδο από το μνημόνιο με κινήσεις τακτικής έναντι των δανειστών, στην ασφαλή και οριστική έξοδο από την κρίση με διόρθωση των παθογενειών ώστε να μην χρειασθεί ποτέ ξανά στο μέλλον η προσφυγή σε τέτοιες δανειακές συμβάσεις.

Η προοδευτική παράταξη που δεν κάμφθηκε από το δέος του πολιτικού κόστους καταπνίγοντας το βασικό ένστικτο του κομματισμού, δηλαδή την ψηφοθηρία και τον πελατειακή σχέση, αποκόπηκε εκλογικά από τη βάση της. Μπορεί να συναντηθεί ξανά μαζί της στο πλαίσιο μιας πρότασης για το εθνικό διακύβευμα που αντανακλά και τις απογοητεύσεις, τις αγωνίες και κυρίως τις προσδοκίες των πολιτών. Η εσωστρεφής διαδικασιολογία για τη διευθέτηση φιλοδοξιών και ρόλων δεν συγκινεί τους πολίτες. Ούτε ο οργανωτισμός λύνει το ιδεολογικό και προγραμματικό ερώτημα. Οι πολίτες ενδιαφέρονται λιγότερο αν ο πολιτικός φορέας είναι μονοκομματικός ή πολυκομματικός. Ο πολυκομματικός, μάλιστα, χαρακτήρας σε αυτή τη φάση αναπληρώνει την πολυσυλλεκτικότητα του άλλοτε ΠΑΣΟΚ. Οι πολίτες θέλουν να είναι ΜΑΖΙ, σύμμαχες και όχι αντίπαλες οι δυνάμεις του δημοκρατικού σοσιαλισμού και να διαθέτουν σαφές ιδεολογικό στίγμα και ισχυρό κοινό προγραμματικό τόπο. Το χάσμα ανάμεσα στην περιορισμένη κοινοβουλευτική εκπροσώπηση και την κυρίαρχη παρουσία των δυνάμεων της Κεντροαριστεράς στους κοινωνικούς χώρους και την αυτοδιοίκηση μπορεί να κλείσει με δύο βασικές προϋποθέσεις

α)την ανάδειξή της σε δύναμη με αξιόπιστο σχέδιο για την Ελλάδα της παραγωγής, της απασχόλησης, της συνοχής και της Δημοκρατίας (όπου το ένα οδηγεί στο άλλο), ως συνεισφορά στο εθνικό ζήτημα

β) την αποσαφήνιση της αμετακίνητης θέσης της στον προοδευτικό πόλο της πολιτικής απέναντι στο συντηρητικό του οποίου ηγείται η Ν.Δ. με την ταυτόχρονη θεμιτή διεκδίκηση του ρόλου του βασικού εκφραστή του και όχι του συμπληρωματικού εταίρου.

Μια ισχυρή Κεντροαριστερά είναι ο καταλύτης για μια συνεννόηση που ξεπερνά τον διακομματικό ορίζοντα και αποκαθιστά την πολιτική, αναβαθμίζοντάς την από εργαλείο κομματικής διαπάλης σε πρώτη ύλη για ένα εθνικό σύμφωνο ευθύνης που συνέχει τις δυνάμεις πέραν του κοινοβουλίου στους θεσμούς, τη διανόηση, το συνδικαλισμό, την επιχειρηματικότητα και τα μέσα ενημέρωσης εφόσον καθένας μόνος του και όλοι μαζί προτάσσουν το εθνικό συμφέρον.

 

* άρθρο Δημήτρη Ρέππα στην εφημερίδα «Νέα Σελίδα» (Κυριακή 11 Ιουνίου 2017)

Κυρίες και κύριοι, αγαπητοί προσκεκλημένοι, εκπρόσωποι πολιτικών κομμάτων και κοινωνικών φορέων,

αγαπητέ Πρόεδρε, συντρόφισσες και σύντροφοι.

Η Γ’ Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του Κινήματός μας οριοθετεί δύο περιόδους. Μια περίοδο έμπρακτης ευθύνης και αγώνα για τη χώρα σε μια ιστορική καμπή μαζί με την απόφασή μας να συνεχίσουμε με το Κίνημα Δημοκρατών Σοσιαλιστών το δύσκολο δρόμο έχοντας διαρκές μέτωπο πάλης απέναντι σε κάθε είδους μικρά και μεγάλα κατεστημένα που με την ιδιοτέλεια, τη δημαγωγία και το λαϊκισμό μικραίνουν τη χώρα. Και μια περίοδο, αυτή που ξεκινά με τη Συνδιάσκεψη. Θάμαστε καλύτερα εξοπλισμένοι, με χρήσιμες προτάσεις και μαζί ατόφιο το όραμά μας για μια Ελλάδα αξιών, δημιουργίας και δικαιοσύνης.

2

Αξίζει κάθε τιμή που συνοδεύεται από το ευχαριστώ όλων μας στους προοδευτικούς πολίτες που παρά τις αντιξοότητες παραμένουν στις επάλξεις των σοσιαλιστικών ιδεών και δίνουμε μαζί τον αγώνα.

Ευχαριστούμε όλους όσοι εργάστηκαν για την πραγματοποίηση και την επιτυχία αυτής της Συνδιάσκεψης και ευχόμαστε και πιστεύουμε σε μία ακόμη καλύτερη συνέχεια. Γιατί το ποιοτικό άλμα που κάνουμε σήμερα δεν είναι δικαίωση για ό,τι προηγήθηκε αλλά υποχρέωση γι’ αυτό που πρέπει να ακολουθήσει. Έχουμε επίγνωση των ατελειών και των προβλημάτων που εκδηλώνονται και σήμερα στο ΚΙΝΗΜΑ μας. Μιλάμε γι’αυτά, αλλά από την κριτική επιλέγουμε την πρόταση και από τις απαισιόδοξες λέξεις τις αισιόδοξες πράξεις, γιατί ο αγώνας φέρνει τις λύσεις.

3

Ένα πολιτικό κόμμα συγκυριακά μεν κρίνεται από τις αριθμητικές επιδόσεις του, ιστορικά όμως αξιολογείται σύμφωνα με το βαθμό υπεράσπισης αξιών και αρχών σε στιγμές κρίσης με την πρόταξη των υπέρτερων αγαθών Το Κίνημα Δημοκρατών Σοσιαλιστών είναι ένα μεγάλο πολιτικό κόμμα γιατί είναι φορέας μεγάλων αξιών και πρωτοπόρων ιδεών, ένα κόμμα ευθύνης για τη χώρα και όχι για τις φιλοδοξίες και τα άγχη των στελεχών του.

4

Στέλνουμε σήμερα ένα διπλό μήνυμα στην κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ και την αντιπολίτευση της ΝΔ. Τους λέμε ότι η Ιστορία καθορίζεται από τους παρόντες, από αυτούς που αναλαμβάνουν ευθύνες, όχι από αυτούς που είτε φυγομαχούν είτε σκιαμαχούν. Στο δίλημμα να περιφρουρήσουμε την εκλογική μας δύναμη κι ας χρεοκοπήσει η χώρα ή να στηρίξουμε την πατρίδα μας χωρίς να μας κάμψει το δέος του πολιτικού κόστους, δώσαμε απάντηση πατριωτικής ευθύνης. Αν η κυβέρνησή του Γ. Παπανδρέου και του ΠΑΣΟΚ είχε αφεθεί να ολοκληρώσει το έργο της ως το 2013, δεν θα χρειάζονταν τα επόμενα μνημόνια. Τότε, όμως, δεν θα γινόταν κυβέρνηση ο κύριος Σαμαράς και η ΝΔ ούτε μετέπειτα ο κύριος Τσίπρας και οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Η αντιπολίτευση χρησιμοποίησε τον αντιμνημονιακό λόγο ως πολιορκητικό κριό για την εξουσία και όχι γιατί διέθετε εναλλακτική πρόταση, όπως άλλωστε αποδείχθηκε περίτρανα. Και πέτυχε το σκοπό της με μεγάλο εθνικό και κοινωνικό κόστος. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ ούτε μπορεί αλλά ούτε και θέλει να αλλάξει τη χώρα. Το μόνο που θέλει είναι να μην αλλάξει η κυβέρνηση. Το κόμμα της ΝΔ δεν ενδιαφέρεται να αλλάξει η κατάσταση της χώρας αλλά να αλλάξει απλώς η κυβέρνηση.

Για μας η πρόκληση είναι όχι να βγούμε απλώς από το μνημόνιο, κάτι που μπορεί να επιτευχθεί με συγκυριακές και τυπικές προυποθέσεις αλλά να βγει η Ελλάδα από την κρίση οριστικά εξαλείφοντας στρεβλώσεις και παθογένειες που την κρατούν καθηλωμένη στο παρελθόν.

5

Ένα κόμμα, η φυσιογνωμία, η λειτουργία, η στάση των μελών και φίλων του είναι το πρόπλασμα της κοινωνίας που επαγγέλλεται. Οι καταστατικοί κανόνες και οι αποφάσεις είναι δεσμευτικά για όλους. Πάνω απ΄όλα όμως,πιστεύουμε στην αξία της προσωπικής ευθύνης, εμείς οι ίδιοι βάζουμε τα ηθικά όρια της δύναμής μας. Αποκόβουμε από το Κίνημά μας μηχανισμούς, φραξιονισμούς, ομαδοποιήσεις, παραγοντισμούς. Είμαστε αυτό που κάνουμε και κάνουμε αυτό που λέμε. Δεν έχουμε διπλά βιβλία στην πολιτική πρακτική μας, άλλα να λέμε κι άλλα να κάνουμε. Ας μην κάνουμε τις δικές μας αδυναμίες, αδυναμίες του Κινήματός μας. Να κάνουμε τις αξίες του Κινήματος αξίες που οδηγούν κάθε βήμα μας, έτσι θα κάνουμε παραγωγική τη Συνδιάσκεψή μας και χρήσιμο για τη χώρα το Κίνημά μας.

6

Το Κίνημα Δημοκρατών Σοσιαλιστών στο πλαίσιο της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, αυτοτελές και ισότιμο, με συγγενείς πολιτικά δυνάμεις, φιλοδοξεί να συμβάλλει στη συνεννόηση που θα οδηγήσει σε ένα Σύμφωνο Ευθύνης τις δημιουργικές δυνάμεις του τόπου στην πολιτική, τους θεσμούς, τη διανόηση, το συνδικαλισμό, την επιχειρηματικότητα και τα μέσα ενημέρωσης. Η Συνδιάσκεψή μας με τις θέσεις που θα αναδείξει πιστεύουμε πως μπορεί να δώσει ώθηση στο εγχείρημα της παράταξης να ηγηθεί του προοδευτικού πόλου της πολιτικής ζωής, αλλά και να ξαναγίνει ο πρωταγωνιστής των εξελίξεων στη χώρα. Για μια Ελλάδα όπως την οραματιζόμαστε και μας αξίζει.

Ομιλίες και συνεντεύξεις

You need Flash player 6+ and JavaScript enabled to view this video.

Playlist: 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 | 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50 | 51 | 52 | 53 | 54 | 55 | 56 | 57 | 58 | 59 | 60 | 61 | 62 | 63 | 64 | 65 | 66 | 67 | 68 | 69 | 70 | 71 | 72 | 73 | 74 | 75 | 76 | 77 | 78 | 79 | 80 | 81 | 82 | 83 | 84 | 85 | 86 | 87

Θεσμοί